Tym razem Hubert przeżywa przygody nie w przedszkolu lecz w lesie pełnym grzybów, pokrzyw i igiełek, które wpadają pod bluzę.
        Chłopcu towarzyszy jego nowy przyjaciel - zielony Bobek ze skrzydłami. Oczywiście jest też Mama, Tata i Kuba.  



***
       Hubercikowi łzy lecą same. Jest ich coraz więcej.
Bobkowi też jest smutno. Chciałby pocieszyć swojego
przyjaciela, ale nie wie jak.
– Oj, Huberciku, nie bucz. Przecież jesteś już duży
chłopak – mówi Tata. – Pomożesz mi dźwigać ten ciężki
koszyk, co?
      Łzy momentalnie przestają lecieć. Chłopiec uśmiecha
się szeroko. Już jest duży chłopak? To bardzo dobrze.
– Na takie pokrzywy to najlepsza jest pepsi – ogłasza
Hubercik i ogonem Bobka wyciera wilgotne łzy i nos. Bobek
jest oburzony. – Pepsi na pewno mi pomoże.
– Na pepsi jesteś za mały – Mama uśmiecha się pod
nosem i podnosi się z klęczek. – Może zrobimy sobie przerwę?
– proponuje.
      Jak to? Znowu Hubert jest na coś za mały?      
      Trzeba się nad tym pozastanawiać. Ale za chwilę. Teraz czas coś
zjeść. W lesie najlepiej smakują jajka na twardo. Niedobre
są tylko te, które upadły w igliwie. Już bez skorupki.