O Autorce Aktualno¶ci Galeria Linki Kontakt

Ksi±żki


Kraina Kolorów - Księga Intryg

"Kraina Kolorów. Księga Intryg". Druga w kolejno¶ci a pierwsza pod względem chronologii wydarzeń powie¶ć z magicznego cyklu Kraina Kolorów. I tu, podobnie jak w "Księdze Nadziei", młodzi czytelnicy przenios± się wraz z bohaterami w ¶wiat czarów, nieprawdopodobnych przygód i zmagań dobra ze złem.

      Nasz prze¶ladowca wspinał się wytrwale, choć powoli. Jeżeli nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, zanim On zd±ży się wspi±ć do purpurowego krzaka, ja już dawno zejdę z mostu i będę biegła dalej przed siebie.
- Smocurku!
- Wszystko będzie dobrze. My¶l o sobie! - odkrzykn±ł.
      W tej samej chwili co¶ złapało mnie za nogę. Szara, wielka ręka wyłaniaj±ca się spod mostu. Tuż obok niej pojawiła się druga, a potem szara głowa z zamkniętymi oczami i sinymi ustami. Kolejny On, nie zwalniaj±c u¶cisku na mojej kostce, wspinał się na most. Zaszumiały skrzydła, nad Onym zawisł w powietrzu Smocurek. Strzelił ogniem w szar± rękę. On wydał głuchy dĽwięk i zwolnił u¶cisk.
- Biegnij w drug± stronę! - polecił smok.
      Odwróciłam się i pobiegłam. Za plecami słyszałam odgłosy walki, głuche jęki Onego. Byłam w połowie mostu, gdy znów co¶ chwyciło mnie za nogę. Kilkunasto Onych wchodziło na most. Jeden już stał, inny dopiero przechodził przez liny. Ten, który trzymał mnie za nogę, tkwił bez ruchu. Most zacz±ł podejrzanie trzeszczeć. Starałam się uwolnić, szarpi±c się na wszystkie strony, ale u¶cisk na mojej kostce nie zelżał nawet odrobinę.
     Chciałam zawołać Smocurka na pomoc, ale w tej samej chwili pękły liny mocuj±ce most nad w±wozem. Zawisłam głow± w dół. Na kamieniach leżało kilka ciał Onych. Widok był przerażaj±cy, zamknęłam oczy i zawołałam:
- Smocurku! - mój głos zabrzmiał dziwnie słabo, przypominał kwilenie ptaka.
      Spadałam. Kamienie były coraz bliżej. Byłam jak sparaliżowana, w głowie rozbrzmiewał mi łoskot tętni±cej krwi.
- Machaj skrzydłami - usłyszałam naraz obok siebie, odwróciłam apatycznie głowę. Ujrzałam Smocurka. - Leć, rób tak! - Zafalował błoniastymi skrzydłami. Widziałam jego ranę.
      Pruszyłam kilkkrotnie ramionami i znowu byłam bliżej chmur niż wody. Most wisiał przyczepiony do skały obok purpurowego krzaka. Kilku Onych próbowało wspinać się po nim na ¶cieżkę.
- Za mn±! Za mn±! - zawołał Smocurek. - Nie ogl±daj się!
      Znowu poruszałam ramionami i znalazłam się blisko Smocurkowego ogona. I dopiero w tej chwili przyszło zrozumienie. Leciałam! Lecz jak to było możliwe? Przekręciłam głowę. Z moich ramion wyrastały niebieskie skrzydła. Byłam ptakiem!


 Najnowsze komentarze czytelników Dodaj komentarz 
  Extra
 Ala /24-06-2006 17:25:05/  Super bardzo mi się podoba ta ksi±żka
  3 tom
 Hermi /16-06-2006 15:04:00/  czy wyszedł wodgóle tom bo mi sie wydaje że nie ja od dawna szukam 3 i nigdzie go nie ma
  Idealna!
 Hańcza /2-01-2006 18:43:13/  Cały cykl Kraina Kolorów bardzo mi się podoba. I dowcipne, i nowoczesne, i fantastyczne i wogóle. Na okładce [...]
 Zobacz wszystkie komentarze [9]



"Iskry" 1999